Το άνθος του Πολεμιστή

 

To άνθος του Πολεμιστή

 

Ένα βήμα ακόμα, μια ανάσα, μια θέληση

Ένα σθένος ανεξήγητο

Τα κουρασμένα πόδια του αναμετρούν τη γη

και σαν αρχαίο άροτρο τη σημαδεύουν

Με το σπαθί στα χέρια του υψωμένο

 με τον αιθέρα κάνει ανακωχή

Ένα βήμα ακόμα, μια ανάσα, μια θέληση

Ένα σθένος ανεξήγητο

Ή τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς

Φωνάζει  η ψυχή του

Γνωρίζει πως δεν έχει άλλη επιλογή

Τα όπλα λειώνουν στη φθορά του χρόνου

Στη λήθη των ανθρώπων μένει η μορφή

Ένα βήμα ακόμα, μια ανάσα, μια θέληση

Ένα σθένος ανεξήγητο

Να σπάσουν οι πανοπλίες,  να διαλυθεί η ασπίδα του

 Να πέσει το σπαθί

Ν’ ανοίξει το στήθος του στα δυό, να φανεί το άνθος του!

Ένα σθένος ανεξήγητο!

 

Ποιητική συλλογή ΚΟΣΜΟΣ